|
TOHUM ve SABIR
Hafif esintinin etkisi ile hışırdayan sararmış yaprak, yuvasından ayrılıp yere düşen tohum........ Her birinin içinde ormanı saklayan öz......... Ve 4. boyut..... Diğer bir deyimle erdem: Sabır.
Suyun ateşe, hamurun fırına, insanın zamana galebesi.............. Sabır.
Toprağa düşen tohum....... Ve içindeki öz. Acele eden, kabuğuna isyan eden, fıtratında azla yetinmeyen.........
Ve kabuk: içindekini koruyan, gelişmesini engelleyen ve toprak tarafından boğulan çilekeş.
Ve toprak: tohuma, suyu veren, gıdayı veren, öncelikle koruyan ve gelişmesini engelleyen, uygun şartları bekleyip, gökyüzüne doğru serbest bırakan toprak.
Ve hava: Hayatı veren, nefesi veren. Hayat ve nefes verdikleri tarafından delinircesine yırtılan.....
Ve herşeyin özünde sabır.............
Tohumda embriyo: Sessiz. Hareketsiz. Bekleyen........... Suyu bekleyen, ısıyı bekleyen.
Önce bir rutubet. Sonra ıslaklık ve ısı. Harekete geçen hayat. Kabuğun içinde yenmek için "o anı" bekleyen endosperm. Bekleme: sabır. Yenilmek için.
Kabuk: Koruyan, bekleyen. Beka için varlık. Sabır ve bekleyiş. İçinde gelişen hayat için artık çok dar. Çatlamalı.... Yırtılmalı..... Vade buraya kadar. Ölüsüyle yavrusunu beslemek....... Veya "FENA"da oluşta "BELA".
Fidan toprağın düşmanı. Yiyen, emen, içen, faydalanan......Sömüren..... Toprak: saran, koruyan, besleyen, sömürülen, koruduğu-beslediği embriyodan gelişen fidancıkla yırtılan... Fedakar ana.
Ve hava: hayatın kaynağı. Toprağı saran, onula birlikte tüm canlılara hayatı veren. Sabırla bekleyen.
Ve delinme zamanı. Belki de patlama.... Beklenen sabırsız. Beklenen saygısız. Beklenen fütursuz.
Tüm delişmenliğiyle göğü delercesine büyümek kavgasında. Sabırsız. Kendisine sabırla katlanan, koruyan herşeyi sonuna kadar kullanan....... Göklere yükselmek hırsında. Yanında ikinci bir fidanın varlığına tahammülsüz. Her yerde tek olmalı. Güneşten yalnız başına o faydalanmalı. Suyu, toprağı yalnızca o kullanmalı. Yanında olacak fidancıkları kendi güneşine , toprağına, suyuna ortak görmekte. Kabul edemez. Paylaşmaya tahammülsüz. O tek olmalı.
Sömürülen hava, güneş, toprak, su......... hepsi beklemekte. Beklemeyen sadece fidan. Habire büyümekte... Dikine....... Göğü delercesine..........
Ve başak. Tüm olayların sonucu......... Belki de sebebi.............
Gelişen. Dolan. Doldukça ağırlaşan.
Tanrım! Fidana başağı bu kadar mı ağır gelirmiş? Eğilir başı. Artık göğü delecek takat kalmadı. Su anlamsız. Toprağın sömürülmesi faydasız. Yaprak sararmaya, başak eğilmeye ve tohum dökülmeye MAHKUM. Sapın, yaprağın, çiçeğin aslına dönme zamanı. Kalan: Sadece........ Yeni tohum. Yeni embriyo.
Ve ufak bir esinti. Yine düşüş. Yine kabuk. Yine toprak ve yine bekleyiş. Yalnızca bekleyiş....... SABIR.
Toprak beklemede, su beklemede, hava beklemede..... Sabırla beklemede.....
"Allah sabredenlerle beraberdir." (1)
Başın sonu.......... Veya sonun başı...... Her şey başlangıçtaki noktada. Sadece embriyolar çoğalmış. Peki embriyonun gayesi ne? Sindirilen endospermin, yırtılan kabuğun, sömürülen toprağın ve delinen havanın sebebi ne?
Yesevi ocağında fısıldayan nefes, Pirler Camii çilehanesinde (2) taş duvarları yalar. "Nefis köpektir. Dalaşma. Sahibi ile iyi geçin." (3)
Yüzyılların nefesi ve sabrının işlediği hücre taşları sessizce cevap verir: "İnna lillahi ve inna ileyhi raciun."(4)
...................................................
(1) Ayet-i Kerime meali
(2) Amasya'da
(3) Mevlana
(4) Ayet-i Kerime
Bu sayfa 15/01/2003 tarihinden itibaren 1604 kere ziyaret edilmiştir.
|